De NCS 13-15 serie bestond uit sneltreinstoomlocomotieven van de Nederlandsche Centraal-Spoorweg-Maatschappij (NCS). Deze locomotieven waren in gebruik tussen 1872 en 1912.

Aan het einde van de jaren 1860 nam de vraag naar krachtigere locomotieven bij de NCS toe, mede door de groei van het goederenverkeer. In 1871 werden drie nieuwe locomotieven besteld bij Robert Stephenson and Company in Newcastle. Deze werden in 1872 in dienst genomen als de NCS 13-15. Hoewel ze veel gelijkenissen vertoonden met hun voorgangers uit de NCS 1-12 serie, waren de nieuwe locomotieven groter, zwaarder en uitgerust met een verhoogde stoomdruk van 8,3 kg/cm². De locomotieven kregen bovendien namen: De Watergeus, De Zwijger en Brielle.

Locomotief 13 onderging in 1883 een uitgebreide modernisering bij de Nederlandsche Stoomboot Maatschappij in Rotterdam. Hierbij werden onder meer een nieuwe ketel, een vernieuwd machinistenhuis en een verlengde constructie toegevoegd. De stoomdruk werd verhoogd naar 9,3 kg/cm² en er werd een Westinghouserem geïnstalleerd. Vervolgens werden ook locomotieven 14 en 15 in 1892 gemoderniseerd in de Utrechtse werkplaats.

Locomotieven 14 en 15 gingen in 1911 buiten dienst, en locomotief 13 volgde in 1912. Daarmee kwam een einde aan de inzet van deze historische serie.

Bronnen, noten en/of referenties

• N.J. van Wijck Jurriaanse: De Nederlandsche Centraal Spoorwegmaatschappij. Uitg. Wyt, Rotterdam, 1973. ISBN 90 6007 527 7
• H. Waldorp: Onze Nederlandse stoomlocomotieven in woord en beeld, 5e geheel herziene druk. Uitg. De Alk, Alkmaar, 1981. ISBN 90 6013 909 7.

Externe links/verewijzingen

• NCS 13-15 - nl.wikipedia.orgt

Geraadpleegde bron: nl.wikipedia.org/wiki/NCS_13-15 - 27 april 2024